Kopiec Kościuszki

Po śmierci Tadeusza Kościuszki w 1817 roku Kraków postanowił uczcić go tak, jak przodkowie czcili Kraka i Wandę: kopcem. Sypano go w latach 1820–1823, a ziemię przywozili ludzie z całej podzielonej Polski, często w taczkach, często własnymi rękami. Do środka wsypano ziemię z pól bitewnych: spod Racławic, Maciejowic, Szczekocin i Dubienki, a później także z bitew Kościuszki w Ameryce.

W latach 50. XIX wieku Austriacy otoczyli kopiec fortem, ale go nie zburzyli. Dziś w forcie jest muzeum, a ze szczytu widać Kraków, Beskidy i, gdy jest przejrzyście, Tatry. Dojście: aleją Waszyngtona od pętli tramwajowej Salwator, 20 minut pod górę, lub autobusem 100.